Անգլերեն
Ռուսերեն
«Խաչքար ստուդիոսը» վերջերս մեկնարկել է իր երրորդ վարպետության դասը՝ «Եկեղեցիների վերակենդանացում աշխարհում» խորագրով, որի նպատակն է անդրադառնալ հայկական համայնքի համար հրատապ մի խնդրի՝ երիտասարդ սերունդների շրջանում եկեղեցի հաճախելու նվազմանը։ Այս վարպետության դասի առանցքում է «Հայկական եկեղեցիները միանում են շարժմանը» դեպքի ուսումնասիրությունը, որը ցույց է տալիս եկեղեցական մասնակցության սուր պատկերը, հատկապես Միացյալ Նահանգներում բնակվող տասնութից քսանինը տարեկան հայ կանանց շրջանում։
Վարպետության դասում ներկայացված վիճակագրությունը բավական մտահոգիչ է։ Վերջին տվյալների համաձայն՝ այս տարիքային խմբի յուրաքանչյուր հազար հայ կնոջից միայն յոթն է կանոնավոր կերպով հաճախում եկեղեցի։ Այս թիվը լուրջ հարցեր է բարձրացնում սփյուռքում հայկական կրոնական և մշակութային ավանդույթների ապագայի վերաբերյալ։ Վարպետության դասը նպատակ ունի ուսումնասիրել այս միտման պատճառները և մշակել ուղիներ՝ երիտասարդ հայերին եկեղեցական կյանքում ավելի ակտիվ ներգրավելու համար։
Վարպետության դասի հիմնական նպատակներից է համայնքային առաջնորդների, հոգևորականների և աշխարհականների միջև երկխոսություն խթանել այն մարտահրավերների շուրջ, որոնց այսօր բախվում են հայկական եկեղեցիները։ Մասնակիցները հնարավորություն կունենան կիսվելու իրենց փորձով և դիտարկումներով այն մասին, թե ինչպես կարելի է եկեղեցական միջավայրը դարձնել ավելի ընդունող, ջերմ և արդիական համայնքի երիտասարդ անդամների համար։ Այս համագործակցային մոտեցումը կարևոր է հասկանալու այն խոչընդոտները, որոնք երիտասարդ հայերին հեռու են պահում եկեղեցական կյանքից։
Վարպետության դասը նաև նպատակ ունի ներկայացնել տարբեր հայկական եկեղեցիների հաջողված նախաձեռնությունները, որոնք արդեն սկսել են կիրառել նորարար հանրային ներգրավման ծրագրեր։ Այս օրինակների ուսումնասիրության միջոցով մասնակիցները կարող են ծանոթանալ արդյունավետ մոտեցումների, որոնք արձագանք են գտել երիտասարդ լսարանի շրջանում, օրինակ՝ ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմանը, սոցիալական ցանցերի միջոցով ներգրավմանը և համայնքային ծառայության ծրագրերը եկեղեցական գործունեության մեջ ներառելուն։
Բացի այդ, վարպետության դասը կանդրադառնա մշակութային ինքնության և համայնքային համախմբվածության կարևորությանը՝ եկեղեցու հաճախելիությունը պահպանելու գործում։ Շատ հայ ամերիկացիների համար եկեղեցին ոչ միայն աղոթքի վայր է, այլև մշակութային կենտրոն, որը պատկանելության զգացում է ձևավորում։ Հաճախելիության նվազումը կարող է վկայել մշակութային արմատներից ավելի լայն կտրվածության մասին, ուստի եկեղեցիների համար անհրաժեշտ է հարմարվել և զարգանալ՝ իրենց համայնքի անդամների կարիքներին համապատասխանելու համար։
«Խաչքար ստուդիոսի» այս նախաձեռնությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ ընդգծում է եկեղեցու դերը արագ փոփոխվող աշխարհում հայկական ժառանգությունն ու ինքնությունը պահպանելու գործում։ Եկեղեցական կյանքը վերակենդանացնելով՝ համայնքը կարող է ապահովել, որ ապագա սերունդները կապը չկորցնեն իրենց մշակութային և կրոնական արմատների հետ։ Վարպետության դասը կոչ է հայկական համայնքի բոլոր անդամներին՝ մասնակցելու վերակենդանացման այս ջանքերին։
Վարպետության դասի ընթացքին զուգահեռ ակնկալվում է, որ մասնակիցները կհեռանան կիրառելի գաղափարներով և իրենց տեղական եկեղեցիների հետ կապն ամրապնդելու նոր հանձնառությամբ։ Հույս կա, որ այս քննարկումները կհանգեցնեն կոնկրետ քայլերի, որոնք հնարավոր կլինի իրականացնել Միացյալ Նահանգների տարբեր համայնքներում՝ ի վերջո ամրապնդելով այն կապերը, որոնք հայ ամերիկացիներին միավորում են իրենց հավատքի և ժառանգության հետ։